Vroeger konden we heerlijk en gelukkig eenheidsworst zijn,
als normaal kind had je het gewoonweg veel gemakkelijker om gewoon jezelf te zijn.. Geen
zorgplicht, geen onderscheid tussen regulier en speciaal onderwijs en van cluster 4
kinderen hadden we überhaupt nog nooit gehoord..
Het was voor mij althans een heerlijke tijd op basisschool. Geen gesprekken over
talent…Geen speciale eisen, geen kenniscentrum, geen instituten.. ouderwets gezellig!
weinig dialoog, weinig diagnose en geen speciale behandelingen hoewel dit kan je wel
afdwingen.
Ik ben ook een speciaal kind! Mijn talent lag namelijk in het opfokken van de leraren (in
mijn geval meester Boel en juffrouw van Schalk) maar zij hadden gelukkig nog nooit gehoord
van pedagogiek, laat staan een van complexe gedragsproblematiek. Lees mijn talent: die
bestond voornamelijk uit het laten zien (en horen) van mijn eigen wil en het tot uiting
brengen van mijn creativiteit op mijn authentieke wijze (talenten die mij 30 jaar later
goed van pas zijn gekomen).. Talenten die toentertijd door de leerkracht netjes werden
uitgelegd in: het tegenspreken van de leerkracht en het ondermijnen van zijn
autoriteit…
De behandeling mijn ontgonnen talenten van deze leerkrachten was effectief en zorgzaam.
Wat deden de leerkrachten om mijn talenten te koesteren en te laten groeien? Met vol
pedagogisch enthousiasme werd ik aan mijn oren door de klas heen gesleurd.. terwijl ik de
helft van de tafel van mijn mede talentvolle leerlingen meetrok, genoot ik van de volle
aandacht die dit met zich meebracht: Alweer een talent ontwikkeld! De 180 dagen per jaar
op de gang staan nam ik gretig op de koop toe…. Op deze plek in de gang bereikte ik
altijd een speciale staat van meditatie heeft mij jaren later ook zeker het talent
meegegeven om meer in het nu te leven..
Tot zover de diagnose van het onderwijs toen…!
Maar hoe zit het dan met het passende onderwijs in ons lieve Nederland.. volgens de
laatste roddels zijn in 2011 alle scholen in Nederland verplicht om passend onderwijs te
bieden. Dat wil zeggen dat de school verplicht is om het leerstofaanbod aan te passen op
de onderwijsbehoefte van de individuele leerling. Nou moe! Hadden ze dat meester boel en
juffrouw Schalk maar eerder meegegeven.
Bovendien zijn er tegenwoordig ook voldoende Pedagogische instituten en diverse
kenniscentra die zich daar wel mee bezig willen houden…O ja, bijna vergeten! En het
kind? Is talent dan over een aantal jaren nog wel zo speciaal? Maakt het hebben van talent
je eigenlijk speciaal ?
Als we allemaal mee gaan doen in de gekte van de hedendaagse maatschappij. En iedereen
gaan dwingen om mee te gaan in het ontwikkelen van speciale talenten .. gaan we dan steeds
meer naar een maatschappij van jonggetalenteerd oud gedaan? Of mogen we in de toekomst nog
gewoonweg lastig, luidruchtig, ongeïnteresseerd of “gewoon speciaal” zijn…
In mijn ogen is iedereen al speciaal met of zonder talent. Maar als we dan toch zo gek
zijn op talentontwikkeling bij speciale kinderen is mijn droom om dit direct te koppelen
aan toekomstige belevingseconomie waar wij nu allen verslaafd aan zijn. Met diezelfde
leerzame en competitieve programma’s die wij heden ten dagen ook voorgeschoteld
krijgen..Wellicht is het leuk om de talent ontwikkeling bij speciale kinderen ook in een
soort Idols vorm weer te geven. Lekker veel competitie en direct een uitstekende kans voor
BNérs om hun zogenaamde betrokkenheid te tonen.. Ongekend talent! 2 vliegen in 1 klap..
Goed maar gek, dan ben je al gewoon genoeg..
Eugene Bos